hoofd

anbi

Transparantie? Klik op logo.

 

Sponsor

SponsorKliks, gratis sponsoren!

Artikelindex

Deze meest noordelijke eilandengroep van Indonesië grenst aan de Filippijnen. De eilandjes, die ver verwijderd zijn van de toeristische centra, vormen met hun hagelwitte stranden en prachtige koraalriffen een waar paradijs voor degenen die in het voetspoor van Robinson Crusoë willen treden. Hou er wel rekening mee dat je hier iets minder eenzaam als Robinson zal zijn. Je bent de hele dag studieobjekt van de lokale bevolking, die nog maar zelden orang barat heeft gezien.
Sangihe-Talaud bestaat eigenlijk uit 3 groepen eilanden: Siau en Tahulandang, Sangihe en Talaud. Er zijn 77 grote en kleine eilanden,waarvan 56 bewoond worden. De hoofdstad is Tahuna,gelegen op Sangihe. De naam Sangihe is waarschijnlijk afgeleid van 'Sang' en 'Ir' wat water betekent. Talaud betekent volgens sommigen 'land', volgens anderen 'niet ver' of 'zeevolk'. Neem bij een bezoek aan deze eilanden gaat zoveel mogelijk zaken mee waarvan je vermoedt dat ze moeilijk te krijgen zullen zijn.

Geografie

In het betrekkelijk kleine district Sangihe-Talaud liggen 4 van de 11 actieve vulkanen van Sulawesi. Dit zijn de Api Siau, de Ruang, de Awu en de Bonua Wuhu. Vooral de energieke Api Siau boezemt de eilandbewoners angst in.

Geschiedenis

vocschipDoor de eeuwen heen heeft de eilandengroep als geografische brug tussen Indonesië en de Filippijnen ervoor gezorgd dat er nauw contact was tussen volkeren van beide landen. Voor de komst van de Nederlanders stonden de eilanden, net als de rest van noordoost-Indonesië, onder invloed van Ternate. In een tussen 1512 en 1515 door de Portugese historicus Pires geschreven verslag over Oost-Azië wordt het eiland Siau voor het eerst genoemd. Het voorzag toen de Molukken van rijst.
Siau werd ook bezocht door de vloot van de Spaanse kapitein Magelhaes, tijdens de eerste tocht rond de wereld. Nadat Magelhaes in 1521 in de Filippijnen gestorven was ging zijn bemanning op zoek naar een route van de Filippijnen naar de specerijeneilanden. Als eerste kwamen ze de kleine Kawio-archipel tegen, en vervolgens meerde de vloot aan bij het eiland Sangihe. Volgens Pigafetta, die het verslag over de reis heeft opgetekend, was dit eiland erg mooi. Het werd bestuurd door 4 koningen. Hiervandaan zeilden ze via Kalama, Kanakitang, Para, Sanggeluhang en Siau door naar Ruang. Na Ruang zette de vloot koers naar het zuidoosten, zonder het vasteland van Sulawesi, dat slechts 80 km verderop lag, gezien te hebben.

In 1614 sloot een vorst van het eiland Siau een vriendschapsverdrag met de VOC. Diezelfde vorst sloot 10 jaar later echter een zelfde verdrag met de Spanjaarden, de grootste vijand van de Nederlanders.
In 1677 werd het eiland Sangihe door de Nederlanders bezet. Kort daarop begonnen missionarissen in het gebied met het bekeren van de bevolking. Ze slaagden er in de bevolking, die vanwege de Ternataanse overheersing al contact met de islam hadden gehad, voor het christendom te winnen. Nadat de Nederlanders de eilanden een tijd lang links lieten liggen, werden ze in de 18de eeuw bestuurlijk samengevoegd.
In 1825 kwamen de eilanden onder het bestuur van Manado te staan. De Nederlanders stimuleerden de eilandbewoners tot de teelt van kopra en nootmuskaat. Hoewel deze produkten zonder veel problemen in Manado en Ternate afgezet konden worden, was het nadeel dat de eilandbewoners te afhankelijk van deze handel werden. De vorige eeuw hebben veel eilandbewoners door het gebrek aan werk het gebied verlaten om in Noord- en Midden-Sulawesi, de Molukken, of zelfs de Filippijnen te gaan werken.

Flora en Fauna

Al voor 1920 waren de eilanden, met uitzondering van Karakelang, in cultuur gebracht en grotendeels ontdaan van regenwoud. Het landschap wordt tegenwoordig gedomineerd door uitgestrekte nootmuskaatplantages.
Vanwege deze grootschalige ontbossing zijn een groot aantal zeldzame diersoorten uitgestorven. De blauwrode papegaai is waarschijnlijk al uitgestorven op Sangihe, maar komt nog wel op Karakelang voor. Zeer zeldzaam zijn ook de Sangihe hangende papegaai (Loriculus catamene), de elegante zonnevogel (Aethopyga duyvenbodei) en de Talaud ijsvogel (Halcyon enigma). De laatste is een bosijsvogel, die iets langere poten heeft als de gewone ijsvogels. Eind 1996 heeft een gezamenlijke expeditie van de universiteit van Sam Ratulangi en de Britse York-universiteit een vrouwelijk exemplaar van de caerulan paradijsvliegenvanger (Eutrichomyias rowleyi) op het eiland Sangihe aangetroffen. Deze blauwgrijze vogel met een baard was daar niet meer gezien sinds 1978.

Dutch English French German Indonesian Portuguese Spanish